No products in the cart.

Help, ik ben verslaafd

Help, ik ben verslaafd

Half oktober ben ik gevallen, gewoon in mijn eigen huis, over mijn eigen voeten op mijn eigen linkerarm. En ja hoor ik wist het meteen, dit is echt heel erg fout. De röntgenfoto’s bevestigde mijn vermoeden al; een dubbele breuk in mijn bovenarm. Geen gips, dat kan op die plek niet, maar wel pijnstilling, heel veel pijnstilling, zeer verslavende pijnstilling ontdekte ik na het lezen van de bijsluiter. Maar ik heb geen keus want zonder die pillen ga je helemaal onderuit van de pijn.

Behalve pijn is er nog een ander lastig aspect, je kan helemaal niks en met niks bedoel ik ook echt niks. Dus ook niet breien, mijn trui uit de vorige blog ligt nog onafgemaakt in de mand. En ook niet haken, wat toch echt mijn favoriete bezigheid is.

Een andere favoriete bezigheid van mij is Kerst, ik ben dol op Kerstmis. Mijn hele huis wordt versierd en ruim van te voren ga ik op zoek naar leuke kerstpatronen om te haken. Vorig jaar had ik al besloten om de ondeugende elf te haken maar ik had toen niet genoeg tijd. Dit jaar voegde ik daar rendiertje Mia en Rudolf rendier van “MyKrissieDolls”aan toe. Vol enthousiasme ging ik begin oktober al aan de slag met Mia. De patronen van “MyKrissieDolls” zijn zo leuk en fijn om te haken dat het lekker snel ging. Tja en toen kwam de val, de ellendige val waardoor ik uitviel. Daar lag het rendiertje in onderdelen te wachten op de tafel. Op een staartje en een colletje na klaar, lag het mij daar uitdagend aan te staren. De eerste weken gingen nog wel met de drang naar haken, maar naarmate de pijn beheersbaarder werd nam de behoefte aan een haaknaald toe. Voorzichtig probeerde ik de onderdelen in elkaar te zetten. Letterlijk steek voor steek, heel langzaam kreeg Mia vorm, ook het staartje en colletje werden opgepakt. Maar oh jee wat was dat moeilijk, één toer van 36 steken en ik was kapot. Op dat moment kwam ik erachter dat ik niet verslaafd was aan de pijnstilling maar aan haken. Want welke zot haalt het in haar hoofd om met een dubbele breuk in haar bovenarm een rendier af te maken voor de Kerst. Juist, iemand die verslaafd is aan haken en een zwak voor Kerst heeft. Maar goed daar doe ik dus niks aan, en Rendiertje Mia is dus afgekomen en staat te pronken bij het kerstdorp.

Het volgende project werd de ondeugende elf, want die stond al lang op de verlanglijst. Het kwam niet in mij op om gewoon te stoppen na het rendiertje en rust te nemen. Het tegengestelde zelfs, de onrust kwam direct terug nadat Mia klaar was. De catona van Scheepjes was tenslotte ook al gekocht vier weken na mijn valpartij en dus werd er gestart met de ondeugende elf in rood, groen en wit. Heel langzaam gaat het vooruit maar dat maakt niet uit want verder kan ik toch niks. Beetje voor beetje begint het vorm te krijgen en de kerstboom staat er als beide benen af zijn. Maar voor de kerst is deze elf de boom in gevlogen dat kan ik jullie verzekeren. Ik ben tenslotte niet voor niks verslaafd aan haken.

Liefs Helmiek

P.S. Ik heb zojuist al het patroon van Rendier Rudolf uitgeprint, wie weet kan ik deze nog af krijgen voordat de feestdagen voorbij zijn.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.